Het begrip leasing komt in de Nederlandse wetgeving niet als zodanig voor. Leasing kan afhankelijk van de vorm waarin dit plaatsvindt veel raakvlakken vertonen met huur of met gefinancierde aankoop. In zijn algemeenheid kan gezegd worden dat leasing een transactie is waarbij de lessor (de leasemaatschappij) aan de lessee (de klant) het recht geeft om een bepaalde zaak (de auto) te gebruiken. Leasing kan worden onderverdeeld in twee hoofdvarianten:
- Financial lease
- Operational lease
Financial lease maakt daarbij slecht een relatief klein aandeel uit van het totaal aantal geleaste auto’s. Financial lease is een leasevorm waarbij je als gebruiker (lessee) het economische belang bij de auto hebt. In wezen heeft het leasecontract dan veel weg van een financieringsovereenkomst. Dat kan fiscaal voordelig zijn: je kunt op de auto afschrijven en je kunt mogelijk investeringsaftrek claimen.
Overigens houdt financial lease niet per definitie in dat de kosten van het onderhoud niet in de leasetermijn zijn meegenomen. Is het onderhoud wel bij de leasetermijn inbegrepen, dan is er sprak van zogenaamde ‘financial service leasing’.
In de praktijk komen soms tussenvormen voor. Deze contracten moeten fiscaal altijd herleid worden tot óf een operational lease óf een financial lease. Dat gebeurt door vast te stellen wie het economisch belang / het restwaarderisico bij de auto heeft.
